Trans Siberie Express, deel II

Dit was hele andere koek. Waar was onze keurige wagon gebleven. Een wagon waar de provodnika's de gehele dag bezig waren om de beschermhoes van de vloerbedekking recht te trekken. De trein die ons van Irkusk naar Mongolie zou brengen, was vergane glorie. Slijtageplekken op de vloer, de goudkleurige gordijntjes en tafelkleedjes schitterde tien jaar geleden voor het laatst. Nu voelen ze vettig aan van alle handen die stukje stof opzij schuifden om van het uitzicht te genieten.

Poetsen doen de provodnika niet. Ze heeft het druk met andere zaken. Of onze buren, de Engelse Karen en Nederlandse Dave wilden verhuizen naar een andere coupe. De Mongoolse, lang zwart haar en slechts 1.50 meter groot, gaf een hele redenatie in het Mongools. Het wordt een paar uur later duidelijk. De eerste coupe bleek het centrum van de zwarthandel, opgezet door de conductrice en haar collega. Een Mongoolse politieman in burger zat ook in het complot.

Arjan klopte op de deur en riep: 'I would like to have two beers, please'. Een verschrikte Mongoolse keek op. 'Ssssssssst.  Niet zo hard', de gehele operatie 'koud bier' moest geheim blijven. 'Terug naar de coupe'. Vijf minuten later stond ze voor de deur. Uit een kussensloop trok ze twee blikjes, gooiden ze naar binnen en sloot de deur. Nog een vijf minuten later kwam ze afrekenen: gescheiden transacties om 'low profile' te blijven.

De laatste roebels verdwenen in de zakken van de provodnika terwijl we langzaam Mongolie binnen rolden.

(Trans Siberie Exress, 3-4 juni)