Douchen

Douchen

Vijf uur ’s ochtends en het enige toilet in het hele hostel is bezet. Hupsend sta ik voor de deur. Een minuut, twee minuten, vijf minuten: het toiletbezoek van mijn voorganger duurt en duurt. Eerst een klein straaltje, daarna een grote straal, minutenlang.

Op zich niet vreemd in Azie waar ze een simpele vorm van een bidet op een wc hebben. De Aziatische variant is een douchekop of gewoon een tuinslang.

Het water blijft stromen en ik blijf hupsen. Ik klop voorzichtig op de deur en na een tijdje nog een keer, want op en neer huppen begin zijn effect te verliezen.

Het water stopt en na een lange tien minuten gaat de deur open. Een Maleisische vrouw kijkt me glimlachend aan. Haar T-shirt en sarong zijn kletsnat. Ze heeft met de bidet-slang voor het gemak maar even een hele douche genomen. De vrouw loopt naar haar kamer en laat een spoor van druppels en overstepped na.

Ik met verbazing naar de twee lege douches naast het toilet. En zie dan naar dat ene vreemde  bordje op het toilet: ‘Please, don’t take a shower in the toilet’.