Moskou

Een slaperige man met verward haar doet de deur van het hostel open. We hebben hem een minuut daarvoor wakker gebeld, want we stonden veel sneller dan verwacht op de stoep. Slechts een klein uur daarvoor rolden we uit de nachttrein, namen direct de goede metro, stapten ook nog eens een keer goed over en met dank aan een agent, die het drukke autoverkeer voor ons tegenhield, stonden we om acht uur 's ochtends op de stoep.

Een walm van bier komt ons tegemoet. De asbakken liggen vol peuken. Het is stil in het hostel, behalve een dikke zwarte kat en de eigenaar ligt iedereen nog te slapen. De eigenaar verontschuldigt zich: ' De Engelsen hadden tot laat weer een feestje gebouwd.' Het is vijf dagen na de Champions League finale en een paar zijn blijven hangen. Onze hostelmanager had nog geen tijd gehad om op te ruimen. Hij zucht. Hij feest mee en dat begint zijn tol te eisen. 'Oh, er is een klein probleem. Het hostel is volgeboekt.' De Engelsen slapen in onze bedden en de komende nachten ook. Hij heeft nog een appartementje waar we kunnen blijven.

Sinds onze overboeking in Londen schieten we niet meer zo snel in de stress. We werden met een taxi, betaald door de hotelmanager, van ons tweesterrenhotel in de buitenwijk van de stad gebracht naar een poepie chique viersterrenhotel in hartje Londen.Deze hosteleigenaar scharrelt rond in de keuken op zoek naar een schoon bord, een paar crackers en een blok kaas. Hij moet eerst even zijn liefje van afgelopen nacht een ontbijtje op bed brengen en daarna loopt hij met ons mee naar onze kamer. Of beter gezegd: een balzaal incl. een computer met internetaansluiting en verder een prima keuken en badkamer.

We wandelen in tien minuutjes naar het Rode plein en zijn onder de indruk. We bezoeken het Kremlin en de Sint Basiliuskathedraal, maken een boottocht over de Moskva, verdwalen, lachen raken in de war van het Cyrillisch, krijgen onverwachts korting, lopen langs Lenin en slaan zes pakken noedels in voor de Trans Siberie Express.

(Moskou, 26-28 mei 2008)